به گزارش خبرنگار مهر، جلال رفیع در مقدمه کتاب مینویسد: «تاکید کتاب حاضر درباره حسین گل گلاب است که خود معجونی از هنرهاست و سرآمد آن هنرها سرایش سرود ای ایران در بزنگاه حمله متفقین است که مد نظر نگارنده بوده است.» کتاب «ای ایران»، در بهره حسین گل گلاب سراینده قطعهای ایران است که به کوشش هومن ظریف، در ۱۹۲ صفحه توسط موسسه اطلاعات منتشر شده است.
جلال رفیع در ادامه مقدمهای که بر کتاب ایران نوشته، خاطرهای کوتاه مینویسد از تابستان سال ۱۳۶۷، که همراه دو فرزند هشت ساله و دو ساله خود حال غمگین و قطعی ارتباط با ایران را در دورانی که هنوز جنگ تحمیلی به پایان نرسیده، با خواندن سرود ای ایران تغییر میدهد. او میگوید: «چطور شعری که حسین گل گلاب در سال ۱۳۲۳ سرود، چطور در سال ۱۳۶۷ یعنی چهل و چهار سال بعد توانست آتش در جان و دلمان بیفکند و در ذهن و ضمیر جوانانه و کودکانه و دخترانه و پسرانهمان پرچمی از امید و ایمان و نشاط و نیرو را به اهتزاز درآورد.»
حسین گلگلاب در سال ۱۲۷۶ شمسی در تهران به دنیا آمد و فرزند ابوترابخان، مصورالملک بود. او تحصیلات مقدماتی را در مدرسه علمیه و سپس دارالفنون گذراند و نزد معلمان فرانسوی زبان فرانسه آموخت. در جوانی، با همکاری و راهنمایی چهرههایی مانند کلنل علینقی وزیری و کاظم وزیری به موسیقی روی آورد و برای فراگیری تار به کلاس وزیری میرفت. این دوره نقطه اتصال او با فضای موسیقی هنری ایران بود و بعدها به سرودن ترانهها و سرودهای ماندگار انجامید. از مهمترین آثار موسیقایی و ترانهای او «ای ایران، ای مرز پرگهر» است که در فضای اشغال ایران توسط متفقین سروده شد و با آهنگ روحالله خالقی و آواز غلامحسین بنان جاودانه شد. که اسم این کتاب نیز برگرفته از این قطعه است.
ناگفته پیداست که برای مردی با این گستردگی دانش و استعداد و فعالیتهای مختلف و آثار گوناگون، چقدر میتوان نوشت.
ستاره ای در عرصه های هنر، علم و ادب
حسین گلگلاب از چهرههای کمنظیر فرهنگ معاصر ایران بود که همزمان در شعر، موسیقی، ترجمه، گیاهشناسی، تألیف کتابهای درسی و واژهگزینی علمی برای فرهنگستان نقش داشت. در این کتاب اما با بررسی زندگی او، درباره جایگاه موسیقایی و شاعری گل گلاب سخن گفته شده و درباره واژه گزینی حسین گل گلاب و سرایش سرودها، به ویژه درباره سرود ای ایران او و شخصیت علمیاش از منظر دیگران خاطرات و توضیحاتی نقل شده است. همچنین برخی از اسناد و عکسهای حسین گل گلاب که در دو فیلم «مرز پرگهر» و «گل گلاب به روایت هما» به ترتیب در سالهای ۱۳۸۷ و ۱۳۹۷ استفاده شده بود در این کتاب گردآوری شده است.
کتاب چهار فصل دارد و در پایان هم بخش اسناد و تصاویر در ۵۰ صفحه قرار داده شده که عمده تصاویرش توسط داریوش گل گلاب پسر حسین گل گلاب برداشته شده است. فصل اول درباره گل گلاب، فصل دوم (که بسیار کوتاه است و تنها ۴ صفحه دارد) بیوگرافی فروتنانه و خودنوشت گل گلاب، فصل سوم گل گلاب در نگاه دیگران و فصل پایانی چند گفتار از گل گلاب است که خواندن شان لطف بسیار دارد، از ماجرای لابراتوار مدرسه مبارکه دارالفنون (که بعدها نام آزمایشگاه برای آن جایگزین شد) تا جریان بازسازی تصویر ابن سینا از روی عکسهای سعید نفیسی از جمجمه او هنگام تغییر قبر و بنای آرامگاه جدیدش، با همکاری شوروی.
نظر شما